Tell 'em what you've heard
You know It's gonna be okay
Nog steeds bij web-log, maar een iets andere invulling en natuurlijk een nieuwe lay-out. U bent nu allen van harte welkom op:
Ik wou nog schrijven over hoe goed het concert van Cold War Kids was afgelopen maandag in Tivoli. Ik wou nog schrijven over mij geweldige cijfer van wiskunde dat ik vandaag terugkreeg (een 7.5, geloof jij het?). Maar het is nu al bijna 22.45, en ik moet morgenochtend alweer om 4.00 m'n bedje uit. Dus moet zo maar eens gaan slapen. Ga 6 weken werken op een camping in Frankrijk, dus voorlopig zal het akelig stil blijven op deze weblog. Fijne vakantie allemaal! :D
Sinds een paar daagjes in mijn bezit: de Creative Zen Vision:M 60 GB. Woei! Met financiële support van mijn vader :) Echt een super gaaf dingetje, haarscherp beeld, prachtig geluid en ontelbare mogelijkheden. En genoeg ruimte om te vullen dus, bijvoorbeeld met de nieuwe albums van Ryan Adams (Easy Tiger), Editors (An End Has A Start), Interpol (Our Love To Admire) en The National (Boxer) onder andere. Daar kan ik die 6 weken Frankrijk (ik vertrek over 2 dagen al!) wel mee doorkomen, lijkt me zo...
Vorig weekend konden muziekliefhebbers hun hart ophalen tijdens het festival The Music In My Head. In het Paard van Troje in Den Haag stonden twee avonden lang verschillende nationale en internationale bandjes en artiesten geprogrammeerd, vooral jong talent, verspreid over drie zalen.
De drie aanwezige Zweedse bands doen het opvallend goed. Mando Diao opent vrijdagavond het festival met een strakke show. Zeven man op het podium, allemaal even dolenthousiast. Ook hun landgenoten van Johnossi, bewapend met slechts een gitaar en drums, weten wat rocken is en geven de meest knallende show van de vrijdag weg. Sparklehorse in de grote zaal kon mij niet boeien. Mooie muziek, maar je moet er wel in de stemming voor zijn. De kleine zaal was bom maar dan ook bomvol, Just Jack dus helaas niet meer gezien. In het café van het Paard is het de hele avond gezellig druk. Een van de bandjes die er optreedt, is het Belgische The Tellers. Helaas wordt er veel gepraat in het publiek waardoor hun mooie melodieuze popliedjes helaas niet helemaal goed uit de verf komen, maar desnondanks, leuk optreden van dit jonge bandje.
Zinderende zaterdag
Het aparte maar leuke Oi Va Voi opent de zaterdag. Ook The Rifles doen het op zich prima in de grote zaal, maar echt overtuigen doen ze me nooit. Erna is het de beurt aan de derde band uit Zweden dit weekend, The Sounds, met zangeres Maja Ivarsson als boegbeeld. “Tonight I am full of it!” brult ze ter introductie van het nummer Ego. Want een gezonde dosis zelfvertrouwen heeft deze brute dame zeker. Met haar geblondeerde haar, kort zwart broekje en leren jack maakt ze een woeste indruk, en zo gedraagt ze zich ook op het podium. Alles klopt aan The Sounds, een spraakmakende voorvrouw, rock ’n roll van de bovenste plank, een sterke band en catchy songs. Een absoluut hoogtepunt van het weekend. Indrukwekkend op een totaal andere manier is singer-songwriter Duke Special. Met het gebruik van bijzondere instrumenten en zijn prachtige stem betovert hij het publiek in de kleine zaal. Het contrast tussen het intieme en gevoelige van Starsailor en de zorgeloze feest- en hosmuziek van the Pigeon Detectives (met alle crowdsurfers, groupies en stage divers weer inbegrepen) is groot. Maar beiden zijn elk op hun eigen manier waardige afsluiters van een geslaagd festival, dat met name op de tweede dag voor veel mooie momenten zorgde.
Laatste reacties